Een verslag van het vrijwilligersfeest door vrijwilligster Margreet Buehre.

Vrijwilligerswerk is hot.
Vrijwilligerswerk is cool.
Het is allebei waar, in elk geval op IJburg.

Toen de eilanden 5 jaar geleden zo’n beetje stadsallure kregen stonden er zo’n 20 vrijwilligers ingeschreven bij ViiA, toen nog onder de naam Voorportaal. Maar dit jaar was dat aantal al opgelopen tot 185. Het overgrote deel bestaat uit bewoners van IJburg, een enkeling van de omliggende stadsdelen. Een ding hebben ze gemeen, al deze mensen willen graag iets doen voor een ander. En in IJburg groeien de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk nog steeds.
Zo vertelde Paulien Schopman, coördinator voor het vrijwilligerswerk, op het vrijwilligersfeest dat ViiA  elk jaar organiseert om de vrijwilligers  te bedanken voor hun inzet om bewoners en organisaties te helpen waar nodig.

ViiA staat voor: Vrijwillige Inzet, Informatie en Advies. Het is hét vrijwilligersuitzendbureau op IJburg.

Omdat het aantal vrijwilligers en het aantal hulpvragen blijft groeien kunnen de twee vrijwilligerscoördinatoren Paulien en Samira wel wat extra ondersteuning gebruiken. Die ondersteuning is gevonden in de 5 vrijwilligerscoaches, die vanaf juni van start gaan. Deze coaches zijn ook vrijwilligers die een speciale training gevolgd hebben.

Het was de Stadsverhalenverteller, Karel Baracs, die degenen die deze taak op zich zouden nemen op de feestavond aan ons zou gaan voorstellen.
De eerste die hij op het podium uitnodigde was Milton Clydesdale. Milton, al eerder een prijs gewonnen voor zijn belangeloze inzet, kreeg als vraag: “ Wat hou je over aan vrijwilligerswerk”.
Zijn bondige antwoord luidde: “Liefde”.  Applaus.

Ook de andere coaches (Hanneke van Putte, Asish Oedit Doebé en Bep Keetelaar) vertelden over hun bijzondere ervaringen bij hun vrijwilligerswerk. Zo moest Bep Keetelaar vindingrijk te werk gaan om een Iraanse vrouw Nederlands te leren. En dat zonder woordenboek voor die twee talen samen. Maar je bent dan meteen ook voor zo iemand meer dan alleen om te helpen met de taal, aldus Bep Keetelaar.

Geval apart was “Hans de Vries”. Hans, ook  coach,  bleek te zijn verhinderd maar met een  levensgrote foto van hem en zijn tekst uitgesproken door de verhalenman kregen we toch een aardige indruk van wie Hans in het echt zou moeten zijn. Hans is in elk geval creatief. Het aanstellen van coaches bleek nodig om het grote aantal nieuwe vrijwilligers goed te kunnen begeleiden en regelmatig persoonlijk contact te onderhouden zodat ze hun activiteiten met plezier blijven doen.

Zo heeft elke coach nu een groepje vrijwilligers waarmee hij of zij contact heeft. Om de vrijwilligers onderling met elkaar in contact te brengen, organiseren de coaches een paar keer per jaar een bijeenkomst. Alle coaches zijn uitgezocht op hun ervaring in het vrijwilligerswerk.

Wat Karel Baracs, de stadsverhalenverteller, betreft hij luisterde het feest op met heerlijke Amsterdamse schoffies-verhalen. Wonend op de Keizersgracht vertelt hij over alle avonturen die hij in zijn jeugd beleefd heeft, zoals voetballen aan de gracht, waarbij de bal meer dan eens te water raakte. Als een echte theaterman liet hij ons zien wat voor trucs ze uithaalden om die bal eruit te vissen. Of de verplichte zwemles, waar hij als een berg tegenop zag en er alles aan deed om eronder uit te komen. Samen met het beroep van prostitué is verhalenverteller wel het oudste beroep ter wereld. Het begon al in de pre-historie. Gelukkig heeft Karel het vertellen van verhalen in Amsterdam opgepakt.

Enige jaren geleden was hij in de stad aan het vertellen toen de oud-burgemeester Job Cohen hem hoorde. Die vond dat zo’n goed initiatief dat hij hem meteen benoemde tot de Stadsverhalenverteller van Amsterdam. En dat is zo gebleven. Theatertip: Karel en zijn vrouw Mieke hebben hun Verhalen Atelier op IJburg in de Lumièrestraat 77. Eerste weekend van de maand vertelt hij daar zijn verhalen aan de geïnteresseerde bezoeker groot en klein. Zijn website: www.verhalenman.nl.

Om terug te komen op het feest. Er was ook weer een feestelijke buffet met zeer smakelijke happen met daarna het toetjesbuffet. Genoeg voor iedereen.
Het vijfhoofdige vrijwillige bestuur van ViiA komt gedeeltelijk uit het bedrijfsleven maar er zijn ook die uit de ouderenzorg (cliëntenraad) komen. In feite bepaalt het bestuur de grote lijnen maar, zo meent voorzitter Ronald Smallenburg: Nynke Ypenga is een goede directeur dus hoeven we nauwelijks lijnen uit te zetten.

Het jaarlijkse feest vindt ViiA, ondanks de bezuinigingen, zo belangrijk dat er alles aan gedaan wordt om het elk jaar door te laten gaan. Want ViiA is zuinig op haar vrijwilligers. Vrijwilligers worden alleen maar belangrijker voor de wijk!