Stichting ViiA is een jonge en unieke stichting in Amsterdam. Op IJburg spelen we een belangrijke rol o.a. bij het geven van informatie en advies aan bewoners en het coördineren van het vrijwilligerswerk. De stichting heeft een vrijwillig bestuur dat bijzonder betrokken is bij deze unieke wijk.
Januari 2012 ben ik begonnen als voorzitter van het bestuur van Stichting ViiA. Als vrijwilliger was ik al langer betrokken bij de stichting en in het najaar van 2011 ben ik gevraagd om de eerste voorzitter van de stichting, mijn uitstekende voorganger Margriet-Marie Govaart, op te volgen.
Afgestudeerd als politicoloog ben ik al snel in het bedrijfsleven beland. Sinds 2005 ben ik samen met een compagnon eigenaar van Science in Action, een bedrijf voor online onderzoek en wetenschapcommunicatie. Wij zijn onder andere de organisatoren van de Nanometing, de Grote Griepmeting en de Grote Longontstekingmeting. In mijn vrije tijd ben ik politiek actief.
Met vriendin en vier kinderen wonen wij sinds 2003 op IJburg, als één van de eerste bewoners. Met veel plezier, reden waarom ik graag betrokken ben bij het wel en wee van deze wijk zonder scheidslijnen. Stichting ViiA speelt hierbij een belangrijke rol: het informeert en bindt en het brengt vraag en aanbod van zorg bij elkaar, onder andere door haar grote netwerk van IJburgse vrijwilligers.
Stichting ViiA is een kleine organisatie met een grote achterban in een bloeiende wijk van de hoofdstad van Nederland. Samen met de collega-bestuursleden en het bureau hoop ik mijn maatschappelijke belangstelling én mijn ervaring in het bedrijfsleven in te kunnen zetten voor de Stichting, in het belang van de direct betrokkenen bij de Stichting maar vooral ook in het belang van alle IJburgers.
Vanaf 2003 woon ik op IJburg en heb de wijk zien groeien van een zandvlakte met enkele huizen tot een 'normale' Amsterdamse wijk. In 2006 ben ik als bestuurslid betrokken geraakt bij Stichting ViiA. Het vele werk en bieden van ondersteuning bij diverse activiteiten dat door vrijwilligers wordt gedaan is, met name in een nieuwe wijk van enorm belang omdat het vrijwilligerswerk een grote rol inneemt bij het creeren van samenhang tussen de nieuwe bewoners. Deze bestuursfunctie vervul ik met veel plezier naast mijn baan bij een oncologisch centrum en het managen van een gezin met 4 kinderen.
Van jongs af aan op school, tijdens de studie en naast mijn werk, ben ik altijd actief geweest in verschillende verenigingen en organisaties. Steeds ging het daarbij om clubs die ook iets voor anderen wilden betekenen, door samen dingen te doen of activiteiten mogelijk te maken waar je alleen niet aan toekomt. Zo raakte ik ook al jong politiek geïnteresseerd en werd actief in de jongerenorganisatie van de PvdA. Nadat ik in Amsterdam in de rechten was afgestudeerd vond ik daar ook mijn eerste werkkring. Later heb ik bij Buitenlandse Zaken gewerkt en daar het jongeren vrijwilligers programma - het Nederlandse "Peace Corps" - mee opgericht.
Weer terug in Amsterdam in de roerige jaren 60 raakte ik weer sterk betrokken bij de maatschappelijke ontwikkeling en zo ook rolde ik de politiek in. Ik werd lid van de Gemeenteraad, waar ik Woningbouw, Sociale zaken, Gezondheidszorg en Welzijn behandelde. Later werkte ik nog op verschillende plaatsen in het land in het Openbaar Bestuur en de Geestelijke Gezondheidszorg en eindigde als RIAGG-directeur. Na mijn pensionering ging ik als geboren en getogen Amsterdammer weer terug naar de stad en ging daar gewoon door met alles wat ik altijd al had gedaan, maar nu als vrijwilliger. Zo werd ik actief bij de ANBO en lid - later voorzitter - van de Amsterdamse Seniorenraad. In beide functies raakte ik betrokken bij de opzet en ontwikkeling van IJburg nog voordat er een hap zand in het water was gestort. De Ouderen- en de Gehandicapten organisaties richtten samen de BurgerIJ op omdat er nog geen bewoners waren en we er toch alvast op wilden toezien dat IJburg metterdaad een "wijk zonder scheidslijnen" zou worden waar het ook voor ouderen en gehandicapten goed wonen was met voldoende voor iedereen toegankelijke voorzieningen. Ook wilden we dat alle zorg-en welzijnsorganisaties goed samenwerkten, zodat iedereen de hulp kreeg die hij of zij echt nodig had en niet alleen dat wat hulpverleners in de aanbieding hadden. In plaats van aanbodgestuurde wilden we vraaggestuurde zorg. En om dat te verzekeren richtten we zelfs een nieuwe stichting op, aanvankelijk "Voorportaal" geheten en nu ViiA.
Om ervoor te zorgen dat de belangen van de Ijburgers altijd de doorslag zouden geven, bepaalden we ook dat de meerderheid van de bestuursleden hier ook moesten wonen, hoewel er bij de oprichting in 2004 nog helemaal geen bewoners waren. Dat is inmiddels wel anders en de meeste bestuursleden zijn nu echte Ijburgers. Als geheide binnenstadbewoner heb ik besloten naar IJburg te komen, zodra Centrumeiland klaar is.
Voor mij is vrijwilligerswerk vanzelfsprekend. Het begon met bijles geven aan scholieren en migrantenkinderen. Toen ik een jaar in Engeland woonde heb ik bij het filmhuis gewerkt en later werd ik actief bij studentenvereniging SSR-Leiden en het COC. Toen ik in 2011 naar IJburg verhuisde, lag het dan ook voor de hand dat ik langs zou gaan bij Stichting ViiA. Van langsgaan kwam een bestuursfunctie, waar ik veel plezier in heb. Als politicoloog vind ik het vooral interessant om mee te denken over het beleid van de stiching en persoonlijk vind ik het mooi om te zien hoe ViiA mensen samenbrengt. Zelfs nu ik onverwacht snel weer naar Leiden verhuisd ben, blijf ik daarom graag betrokken bij de stichting.
Ik woon vanaf begin 2010 op IJburg en ben sinds medio 2011 bestuurslid van Stichting ViiA. Hiervoor heb ik ruim 15 jaar in Slotervaart gewoond. Daar ben ik lange tijd actief geweest in de lokale Amnesty groep. De laatste vijf jaar was ik lid van de bewonerscommissie van mijn flat. In mijn huidige (senioren) flat zit ik opnieuw in de bewonerscommissie.
Mijn loopbaan is nogal grillig verlopen. Het grootste deel van mijn leven heb ik gewerkt als (markt)onderzoeker, eerst bij de universiteit en daarna bij verschillende marktonderzoekbureaus. Daarvoor en daarna (na mijn pensionering) heb ik als secretaresse gewerkt. Tussendoor heb ik nog gewerkt als verpleegkundige, onder meer in de wijk in Amsterdam Oud West. Alles met diploma.
De kennis en ervaring die ik in de loop der tijd heb opgedaan wil ik graag inzetten voor Stichting ViiA. ViiA is zoveel meer dan een vrijwilligersorganisatie. Binnen het Amsterdamse is ViiA uniek vanwege het laagdrempelige aanbod van informatie en zorgbemiddeling via één-loket. Voor IJburg als wijk die nog steeds in opbouw is, blijft dit van levensbelang en daar wil ik graag mijn bijdrage aan leveren.
Begin 2011 zijn mijn vrouw en ik in Amsterdam komen wonen. Weer teruggekeerd naar onze roots. De wijk IJburg sprak ons erg aan: lekker buiten wonen in een nieuwe wijk met overwegend jonge mensen en weinig pensionados als wijzelf. En daarbij alle voordelen van de stad Amsterdam binnen handbereik. Amsterdam wordt de laatste jaren steeds maar mooier en ook boeiender met al die verschillende culturen. Echt genieten geblazen voor ons.
Vrijwilligerswerk doe ik eigenlijk al onafgebroken vanaf mijn twaalfde. Simpelweg omdat ik het leuk vind om iets voor een ander te betekenen. Steeds weer andere mensen te ontmoeten en daardoor het nodige mee te maken. Bovendien wil ik nog ff niet achter de geraniums. Ik heb het ook druk zat sinds mijn 65ste met mijn werk als coach / adviseur van ondernemers en particulieren. Wel zag ik op de display op de stoep voor het gezondheidscentrum dat de functie van penningmeester van Stichting ViiA maandenlang vacant bleef. Uiteindelijk heb ik toen toch maar gesolliciteerd naar deze functie.
Van oorsprong ben ik registeraccountant en na in de accountancy werkzaam te zijn geweest heb ik verschillende functies in de financieel-administratieve sector bekleed. Vandaar. En iemand moet het toch doen. Vrijwilligerswerk is nog steeds het cement van de Nederlandse samenleving. En zeker in deze tijd komt alle zegen niet meer van boven. Zelf had ik liever in het veld gewerkt met de direct betrokkenen; met de voeten in de klei zogezegd. Dat neemt niet weg dat ik mijn functie met plezier zal invullen. Niet zo moeilijk overigens met zoveel enthousiaste mensen om mij heen.
Klik op de naam van een bestuurslid om hun persoonlijke verhaal te lezen.
Oud-bestuursleden
De onderstaande bestuursleden zijn inmiddels afgetreden:
Na mijn studie psychologie, organisatiekunde en –verandering heb ik een aantal jaar training gegeven bij het vormingscentrum Dijk en Duin in Hoorn, aan uiteenlopende groepen cursisten zoals bejaardenverzorgsters of medewerkers van het GVB.
Daarna ben ik ruim 10 jaar werkzaam geweest als projectleider in het opzetten, initiëren en coördineren van projecten in de gezondheidszorg in Amsterdam. Dit varieerde van het opzetten van gezondheidscentra, strategieontwikkeling in de ouderenzorg tot de verbetering van de relatie van eerstelijnsgezondheidszorg en ziekenhuiszorg.Vervolgens werkte ik ook zo'n 10 jaar als onderzoeker en programmacoördinator bij het NIZW, een landelijke organisatie in de zorg- en welzijnssector. Mijn aandachtsgebied was het vrijwilligerswerk en de ondersteuning van de mantelzorg en vrijwilligerswerk.
In 2001 kwam ik als seniorprojectmanager in dienst bij de gemeente Amsterdam waar ik op dit moment nog steeds werk als adjunct-hoofd bij Project- en adviesbureau SPA voor het sociaal domein binnen de gemeente. In mijn vrije tijd ben ik, als vrijwilliger, lange tijd bestuurslid geweest van Humanitas Amsterdam. Vanuit deze functie ben ik betrokken geraakt bij de ontwikkeling van het zorg- en dienstverleningsconcept van IJburg “Wijk zonder Scheidslijnen”. Bij de start van de uitvoering op IJburg in 2004 ben ik gevraagd om voorzitter te worden van het bestuur van Stichting ViiA.
ViiA combineert een aantal zaken die ik van groot belang vind, namelijk het bieden van laagdrempelige informatie voor bewoners, de bemiddeling en inzet van vrijwilligers en de integrale blik op de vraag en behoeften van de klant. ViiA heeft daarmee een unieke positie binnen de zorg in Amsterdam. Ik ben er dan ook trots op om voorzitter van deze stichting te zijn.
Al jong was ik politiek actief; dat bleef zo na mijn huwelijk, naast de zorg voor mijn gezin. Rond mijn 30e verhuisden we met ons gezin met vier kinderen van Groningen naar Amsterdam. Daar ging ik als herintreedster welzijnsopleidingen volgen en werkte 20 uur per week als wijkpostleidster bij de stichting Wijkvoorzieningen voor Bejaarden van 1970 tot 1979.
Mijn onvrede met oplossingen bedenken als de problemen al hoog waren opgelopen zette ik om in een werkkring in een buurthuis, om door activiteiten op te zetten de onderlinge ontmoeting te bevorderen en zo vereenzaming te voorkomen. In 1989 werd ik afgekeurd vanwege nek- en schouderklachten. Intussen was ik nog steeds politiek actief en was in Amsterdam Noord in de stadsdeelraad gekozen. Ook werd ik bestuurslid van het centrum van ouderen Flesseman en de stichting welzijn ouderen in Noord. In 1996 werd ik actief in de Ouderen Advies Raad, na enige tijd als voorzitter. Intussen was ik ook al weer jaren actief bij de ANBO- groep IJburg.
Er was nog geen schep zand in het water, maar wij vonden dat we alert moesten zijn op de toegankelijkheid van IJburg voor alle bevolkingsgroepen. Later werkten we samen met de gehandicaptenorganisaties aan wonen, woonomgeving en welzijnsvoorzieningen.
Aan deze groep, de BurgerIJ , werd gevraagd bestuursleden te leveren voor de op te richten stichting Voorportaal (later Stichting ViiA genaamd). Ik was een van hen en kort na de oprichting verhuisde ik zelf van Amsterdam Noord naar IJburg.
Als een rode draad loopt door mijn leven de betrokkenheid bij maatschappelijke ontwikkelingen. Hoewel ik ook belangstelling heb voor de wereldproblemen, ben ik praktisch vooral gericht op buurtgericht werken.
Nog steeds vind ik het belangrijk een bijdrage te leveren aan de leefbaarheid van deze wijk door deel te nemen aan het besturen van een instelling waarvan het doel samenvalt met mijn eigen inzet.